العلامة المجلسي (مترجم :عطاردى)

212

بحار الأنوار (ج64) (ايمان و كفر) (فارسى)

از قبرها بيرون مىگردند ، و ديدگان آنها روشن مىباشد ، آنها از عذاب ايمن هستند و ترسى ندارند در حالى كه ديگران مىترسند ، و حزن دارند . به خداوند سوگند يكى از شما نماز مىگذارد و بدون اينكه متوجه شود فرشتگان او را در بر مىگيرند و براى او دعا مىكنند تا آنگاه كه از نمازش فارغ گردد ، بدانيد هر چيزى جوهرى دارد و جوهر آدميان ما و شيعيان ما هستند ، آنها به عرش خداوند نزديك و مورد لطف خدا مىباشند ، به خداوند سوگند اگر تكبر و افتخار آنها را فرا نگيرد از اين هم بيشتر مقام پيدا مىكنند و فرشتگان بر آنها سلام خواهند كرد . 119 - عامر جهنى گويد : رسول اكرم صلّى اللَّه عليه و إله وارد مسجد شدند و ما گروهى در مسجد بوديم و در ميان ما ابو بكر و عمر و عثمان هم بودند و على هم در كنارى نشسته بود ، رسول خدا هنگامى كه وارد مسجد شد در كنار على نشست ، و بعد متوجه طرف چپ و راست شد و بعد فرمود : راست و چپ عرش منبرهائى از نور گذاشته شده و مردانى نورانى كه چهره‌هاى درخشان دارند در آنها قرار گرفته‌اند . در اين هنگام ابو بكر برخاست و گفت يا رسول اللَّه پدرم و مادرم فدايت باد من از آنها مىباشم ، رسول خدا فرمود : بنشنيد ، بعد از آن عمر برخاست و گفت : يا رسول اللَّه آنها را براى ما وصف كنيد ، در اين هنگام رسول خدا دست بر شانه على گذاشتند و گفتند آنها اين شخص و شيعيان او هستند . سدير صيرفى گويد : خدمت امام عليه السّلام رسيدم و ابو بصير و گروهى نزد آن حضرت بودند بعد از اينكه مجلس آماده شد حضرت متوجه من شد و فرمود : اى سدير دوستان ما كسانى هستند كه خداوند را در حال قيام و قعود و خواب و مرگ و زندگى عبادت مىكنند . گويد : گفتم : قربانت گردم عبادت در حال قيام و قعود و زندگى را فهميدم ولى معنى عبادت در هنگام خواب و مرگ را نفهميدم فرمود : دوست ما سرش را مىگذارد و به خواب مىرود و هنگامى كه وقت نماز فرا رسد دو فرشته كه در زمين آفريده شده‌اند و هرگز به آسمانها صعود نكرده‌اند و ملكوت آنجا را مشاهده